Czym jest przywództwo? [3 filary]

Jeżeli uważnie przeczytałeś(aś) moje poprzednie wpisy, to pewnie rozumiesz już dlaczego przywództwo w biznesie jest tak ważne. Wiesz także, czym przywództwo NIE JEST. Pora więc odpowiedzieć sobie na kluczowe pytanie: czym zatem jest przywództwo?

Choć definicji przywództwa może być wiele, mnie najbardziej spodobała się jedna, niezwykle krótka. Mówi ona, że przywództwo to po prostu wywieranie wpływu. Jeżeli z rozbudowanej definicji zabierzemy wszystkie nadmiarowe słowa, to w efekcie zostanie nam właśnie to: wywieranie wpływu. Jest to element pierwotny przywództwa, z którego wypływa wszystko inne.

Dzisiaj wyłuskałem dla Ciebie esencję z poprzednich wpisów, wskazując 3 najważniejsze filary przywództwa. Co ciekawe, są to filary uniwersalne, tzn. aktualne nie tylko dla przewodzenia w biznesie, ale również w życiu prywatnym czy też działalności społecznej.

Filar pierwszy: Wizjonerstwo

Wizjonerstwo, czyli zdolność tworzenia wizji, to jedna z podstawowych cech każdego lidera. Nie chodzi tutaj o tworzenie jakichkolwiek wizji, ale takich, do których lider jest wewnętrznie przekonany i będzie do nich potrafił przekonać inne osoby. Lider powinien swoją wizję kochać, być nią zafascynowany. Tylko wówczas będzie on mógł zarazić tą fascynacją swoich podwładnych, klientów czy fanów. Kolejnym istotnym elementem wizjonerstwa jest tzw. nadążność, czyli umiejętność polegająca na przewidywaniu tego, co jeszcze nie nadeszło – wyprzedzaniu potrzeb rynku, tendencji kulturowych, zmian na poziomie globalnym i lokalnym. Wiele rzeczy można przewidzieć z dużym wyprzedzeniem na podstawie znajomości i obserwacji trendów – jest to kolejna umiejętność, której nie uczą w szkole, co potem pokutuje wśród młodych ludzi czy też małych i średnich przedsiębiorstw. Jeżeli jesteś (lub pragniesz) skutecznie przewodzić ludziom, w swojej wizji powinieneś uwzględnić również aspekt czasowy, czyli pamiętać o tym, aby Twoja wizja była długofalowa, czyli miała duży potencjał rozwoju. To warunek konieczny dla utrzymania motywacji i zarażenia nią innych ludzi. Popularnym błędem na tym poziomie jest tworzenie mało ambitnych wizji lub opartych na kruchych motywacjach, co sprzyja szybszemu „wypaleniu się” lidera, jak i całej idei.

Podsumowując: dzięki tworzeniu wizji i widzeniu „dużego obrazu”, lider wie dokąd chce dotrzeć i zna kierunek, w którym należy podążać. Pora więc na…

Filar drugi: Odpowiedzialność

Obecnie jedną z największych bolączek ludzkości jest lęk przed wzięciem odpowiedzialności. Dotyczy to różnych dziedzin: zarówno życia zawodowego, jak i prywatnego, rodzinnego, duchowego, społecznego… W wyniku zagubienia emocjonalno-duchowego ludzie coraz częściej czują się niezdolni do samodzielności, a tym bardziej do brania odpowiedzialności za życie i działania innych ludzi. Z kolei dla lidera rzeczą absolutnie naturalną i oczywistą jest gotowość brania odpowiedzialności – za siebie, za wizję, za podwładnych, za osiągnięcie celu, za powodzenie misji itd. Jeżeli chcesz odzyskać panowanie nad swoim życiem, a w dalszym kroku przewodzić innym ludziom i organizacjom, to musisz pokochać branie odpowiedzialności, potraktować ją jako nieodzowny element Twojego życia. W biznesie ta odpowiedzialność przejawia się m.in. w umiejętności podejmowania ważnych decyzji, zdolności ponoszenia ryzyka (np. przy uruchamianiu i rozwijaniu firmy) czy też budowaniu zespołu.

Zapraszając nowe osoby do zespołu lider bierze na siebie odpowiedzialność za ich wdrożenie i rozwój w oparciu o wcześniej ustaloną wizję – w oparciu o nią będzie bowiem przydzielał odpowiednie role i delegował zadania. Na tym poziomie przywództwo wymaga więc pokonania lęku przed odpowiedzialnością i uczynienia z niej skutecznego narzędzia realizacji swojej wizji. Skoro mamy już odpowiednią wizję oraz gotowość wzięcia odpowiedzialności, to zostaje nam jeszcze…

Filar trzeci: Motywacja

Ten filar jest ściśle powiązany z częścią inteligencji emocjonalnej obejmującej budowanie relacji z otoczeniem. Efektywny lider powinien znać różne rodzaje motywacji i stosować je indywidualnie do każdego współpracownika, w oparciu o jego aktualny poziom rozwoju i potrzeby. Takie podejście zdecydowanie podnosi poziom motywacji po drugiej stronie, pomaga umacniać wzajemne relacje i przeciwdziała efektowi wypalenia zawodowego. Bardzo ważna jest tu również odpowiedzialność za emocje zespołu, przejawiająca się w dbałości o odpowiedni stan emocjonalny jego członków, unikanie zachowań destrukcyjnych, zastępowanie dysonansu – rezonansem. Umiejętność motywowania swojego otoczenia jest absolutnie niezbędnym narzędziem każdego lidera, która przesądza o sukcesie lub porażce.

W tym miejscu warto abyś zadał sobie następujące pytania:

  • Czy znam potrzeby swoich współpracowników / osób, na których mi najbardziej zależy?
  • W jaki sposób zachęcam ludzi w moim otoczeniu do podążenia za moją wizją?
  • W jaki inny sposób mogę motywować ludzi do działania?

Mam dla Ciebie jeszcze jedno pytanie: a w jaki sposób motywujesz siebie?

Podsumowując: jeżeli wyobrazisz sobie przywódcę jako kapitana okrętu, to można powiedzieć, że filar pierwszy jest jak mapa, która wskazuje odpowiedni kierunek, filar drugi to gotowość do wyruszenia w podróż, a filar trzeci to odpowiednia załoga do obsługi okrętu. Każdy element tej układanki jest niezbędny, aby jakikolwiek rejs mógł dojść do skutku i zakończyć się sukcesem.

To wszystko na dzisiaj, kapitanie. Życzę Ci owocnych wniosków :)

Comments are closed.