Typy osobowości: jak zrozumieć melancholika?

Po towarzyskim sangwiniku i władczym choleryku nadeszła pora na poznanie głównych cech melancholika. Jeżeli nie odnalazłeś siebie w dwóch poprzednich typach osobowości, to na pewno masz w sobie dużą domieszkę osobowości melancholicznej. Czym kieruje się ten typ osobowości? Jak go zmotywować? Jakie są jego naturalne mocne i słabe strony? W dzisiejszym wpisie znajdziesz odpowiedzi na te pytania.

Kim jest melancholik i co jest dla niego ważne?

W odróżnieniu od sangwinika i choleryka, melancholik jest introwertycznym typem osobowości. Oznacza to, że ma on tendencje do kierowania swojego postrzegania rzeczywistości do wewnątrz, czyli w kierunku własnych emocji i uczuć. W mniejszym stopniu uzewnętrznia on swoje emocje, bardziej przeżywając je w środku. Melancholik ma duże skłonności do analizowania i ogromną wagę przywiązuje do szczegółów. Dąży do perfekcji we wszystkim co robi, dbając o każdy detal bardziej niż jakakolwiek inna osobowość. Lubi mieć wszystko uporządkowane i doskonale zorganizowane. Jeżeli spotkasz na swojej drodze osobę schludnie ubraną, elegancką, dbającą o każdy detal swojego wyglądu, wykonującą subtelne gesty, przywiązującą dużą wagę do perfekcji – będzie to oznaczało, że niemal na pewno masz do czynienia z melancholikiem.

Mocne strony melancholika

  • Dokładny – melancholik przywiązuje bardzo dużą wagę do szczegółów, dbając o każdy detal wykonywanego działania. Dzięki rzetelnemu podejściu melancholik potrafi zwrócić uwagę na rzeczy, które umknęłyby uwadze pozostałych typów osobowości. Dzięki tej zdolności melancholik jest bardzo cennym ogniwem w zespole, szczególnie na etapie wdrażania nowych pomysłów czy produktów – potrafi on bowiem celnie wskazać słabe punkty nowych wdrożeń, chroniąc zespół przed niepotrzebnymi poprawkami i kosztami.
  • Zorganizowany – dla perfekcyjnego melancholika dobra organizacja pracy to podstawa. Ten typ osobowości bardzo chętnie korzysta z wszelkiej maści kalendarzy i innych narzędzi służących do porządkowania działań i zarządzania czasem. Potrafi zorganizować swoje miejsce pracy w taki sposób, aby sprzyjało wykonywaniu bieżących zadań w sposób poukładany i terminowy, bez bałaganu i tracenia czasu na rzeczy zbędne.
  • Ma analityczny umysł – melancholiczny typ osobowości ma naturalne predyspozycje do analitycznego myślenia i rozkładu różnych rzeczy lub projektów na szczegóły. Bardzo dobrze odnajduje się w liczbach i obliczeniach – sprawnie idzie mu analiza danych, porównywanie, wyciąganie logicznych wniosków itp.

Słabe strony melancholika

  • Wyjątkowy perfekcjonista – cieniem dokładności melancholika jest przesadny perfekcjonizm. Nadmierna koncentracja na szczegółach może powodować stracenie z oczu całościowego obrazu, powodującego uczucie przytłoczenia. Dodatkowo lęk przed popełnieniem błędu (brakiem perfekcji) może wzmagać tzw. paraliż decyzyjny i blokady wewnętrzne. W takiej sytuacji istnieje duże ryzyko, że dany projekt utknie w martwym punkcie, choć obiektywnie można go wykonać w znacznie krótszym czasie. Lekiem w tym przypadku są zasoby choleryka, który potrafi zebrać wszystko „do kupy” i zdecydowanie pokierować działania w kierunku realizacji założonego celu.
  • Łatwo wpada w depresję – introwertyczny typ osobowości połączony z silnym perfekcjonizmem i ogólnym pesymizmem powoduje u melancholika skłonności do depresji, stanów lękowych i popadania w skrajności. W celu zneutralizowania tych słabości melancholik nie powinien wykonywać zajęć związanych z dużą presją lub koniecznością podejmowania szybkich decyzji.
  • Brak mu spontaniczności – perfekcjonizm, skupianie się na szczegółach i analizowanie własnego wnętrza mogą być cennym zasobem, jednak nadmiernie rozkręcone prowadzą do braku spontaniczności, przywiązania do schematów oraz wpadnięcia w rutynę. Melancholik potrzebuje wszystko dokładnie przemyśleć, przeanalizować i upewnić się, że decyzja, którą zamierza podjąć będzie tą „idealną”. Z tego powodu może być odbierany w otoczeniu za nudziarza, sztywniaka oraz osobę trudną do zadowolenia.

Zawody dla melancholika

Największe atuty melancholika to niewątpliwie dokładność, dbałość o szczegóły, doskonała organizacja i zdolność analitycznego myślenia. W związku z tym ta osobowość będzie się dobrze czuła w rolach takich jak np. lekarz, księgowy, administrator, prawnik, analityk czy inżynier.  Te zawody wiążą się z precyzją, konsekwencją i dokładnością, a więc dobrze wpisują się w naturę melancholika. Melancholicy mogą się też świetnie odnaleźć w zawodach artystycznych, które pozwalają im wyrazić głębię uczuć, ukazać ukryte piękno itp. Zasadniczo ten typ osobowości jest dobrym i wiernym współpracownikiem.

Bonus – wskazówka:

Popularny błąd przełożonych (zwłaszcza choleryków) polega na niezrozumieniu emocji melancholika i niepotrzebnym zaognianiu sytuacji, zamiast okazania wyrozumiałości.

Jeżeli jesteś przełożonym osoby o melancholicznym usposobieniu, to koniecznie zadbaj o jej komfort psychiczny i poczucie bezpieczeństwa – dla melancholika bowiem bardzo ważne jest zrozumienie i akceptacja emocji ze strony otoczenia. Dzięki temu zdobędziesz jego zaufanie i pozyskasz wartościowe ogniwo do swojego zespołu.

Comments are closed.